अथ लक्ष्म्यष्टकम् यस्याः कटाक्षमात्रेण ब्रह्मरुद्रेन्द्रपूर्वकाः । सुराः स्वीयपदान्यापुः सा लक्ष्मीमें प्रसीदतु ॥ १ ॥ याऽनादिकालतो मुक्ता सर्वदोषविवर्जिता । अनाद्यनुग्रहाद्विष्णोः सा लक्ष्मीमें प्रसीदतु ॥ २ ॥ देशतः कालतश्चैव समव्याप्ता च तेन या । तथाऽप्यनुगुणा विष्णोः सा लक्ष्मीमें प्रसीदतु ॥ ३ ॥ ब्रह्मादिभ्योऽधिकं पात्रं केशवानुग्रहस्य या । जननी सर्वलोकानां सा लक्ष्मीमें प्रसीदतु ॥ ४ ॥ विश्वोत्पत्तिस्थितिलया यस्या मन्दकटाक्षतः । भवन्ति वल्लभा विष्णोः सा लक्ष्मीर्मे प्रसीदतु ॥ ५ ॥ यदुपासनया नित्यं भक्तिज्ञानादिकान् गुणान् । समाप्नुवन्ति मुनयः सा लक्ष्मी प्रसीदतु ॥ ६ ॥ अनालोच्यापि यज्ज्ञानमीशादन्यत्र सर्वदा । समस्तवस्तुविषयं सा लक्ष्मी प्रसीदतु ॥ ७ ॥ अभीष्टदाने भक्तानां कल्पवृक्षायिता तु या । सा लक्ष्मीर्मे ददात्विष्टं ऋजुसङ्घसमर्चिता ॥ ८ ॥ एतल्लक्ष्म्यष्टकं पुण्यं यः पठेद्भक्तिमान् नरः । भक्तिज्ञानादि लभते सर्वान् कामानवाप्नुयात् ॥ ९ ॥ वैष्णवेभ्यः प्रदातव्यमेतत् स्तोत्रं प्रयत्नतः । अवैष्णवाय यो दद्या त् मोहात् स ब्रह्महा भवेत् ॥ १० ॥ ॥ इति श्रीयदुपत्याचार्यकृतं लक्ष्म्यष्टकम् ॥