अथ श्रीराघवेन्द्रस्तोत्रम्
श्रीपूर्णबोधगुरुती र्थपयोब्धिपारा कामा ।
रिमाक्षविषमाक्षशि रः स्पृशन्ती ॥ १ ॥
पूर्वोत्तरामिततर ङ्गचरत्सुहंसा देवा ।
लिसेवितपराङ्घ्रिप योजलग्ना ॥ २ ॥
जीवेशभेदगुणपूर्तिजग
त्सुसत्त्वनीचोच्चभावमुखन ।
क्रगणैः समेता । दुर्वाद्यजाप
तिगिलैर्गुरुराघवेन्द्र- ॥ ३ ॥
वाग्देवतासरिदमुं विमलीकरोतु श्रीरा ।
घवेन्द्रः सकलप्रदा ता ॥ ४ ॥
स्वपादकञ्जद्वयभक्तिमद्भ्यः । अघाद्रिसम्भे ।
दनदृष्टिवज्रः क्षमा सुरेन्द्रोऽवतु मां सदाऽयम् श्रीराघवेन्द्रो ॥ ५ ॥
हरिपादकञ्जनिषे वणाल्लब्धसमस्तस ।
म्पत् । देवस्वभावो दिवि जद्रुमोऽयमिष्टप्रदो ॥ ६ ॥
मे सततं स भूयात् भ व्यस्वरूपो भवदुःख ।
तूलसङ्घाग्निचर्यः सु खधैर्यशाली ॥ ७ ॥
समस्तदुष्टग्रहनि ग्रहेशो दुरत्ययोप ।
प्लवसिन्धुसेतुः निरस्तदोषो निरवद्यवेषः ॥ ८ ॥
प्रत्यर्थिमूकत्वनिदा नभाषः । विद्वत्परिज्ञे ।
यमहाविशेषो वाग्वै खरीनिर्जितभव्यशेषः ॥ ९ ॥
सन्तानसम्पत्परिशुद्धभक्ति
विज्ञानवाग्देहसुपाटवादीन् ।
दत्वा शरीरोत्थसमस्तदोषा
न् हत्वा स नोऽव्याद्गुरुराघवेन्द्रः ॥ १० ॥
यत्पादोदकसञ्चयः सुरनदीमुख्यापगा ।
सादिता- सङ्ख्यानुत्तम पुण्यसङ्घविलसत्प्रख्यातपुण्यावहः ॥ ११ ॥
। दुस्तापत्रयनाशनो भुवि महावन्ध्यासुपु ।
त्रप्रदो व्यङ्गस्वङ्गस मृद्धिदो ॥ १२ ॥
ग्रहमहापापापह स्तं श्रये यत्पादकञ्ज ।
रजसा परिभूषिता ङ्गा ॥ १३ ॥
यत्पादपद्ममधुपायितमा
नसा ये । यत्पादपद्मपरिकी ।
र्तनजीर्णवाचस्तद्दर्शनं दु
रितकाननदावभूतम् ॥ १४ ॥
सर्वतन्त्रस्वतन्त्रोऽसौ श्रीमध्वमतवर्धनः ।
विजयीन्द्रकराब्जोत्थ सुधीन्द्रवरपुत्रकः ॥ १५ ॥
श्रीराघवेन्द्रो यतिरा ड् गुरुर्मे स्याद् भयापहः ।
ज्ञानभक्तिसुपुत्रायु र्यशः श्रीपुण्यवर्धनः ॥ १६ ॥
प्रतिवादिजयस्वान्त भेदचिह्नादरो गुरुः ।
सर्वविद्याप्रवीणोऽन्यो राघवेन्द्रान्न विद्यते ॥ १७ ॥
अपरोक्षीकृत श्रीशः समुपेक्षितभावजः ।
अपेक्षितप्रदाताऽन्यो राघवेन्द्रान्न विद्यते ॥ १८ ॥
दयादाक्षिण्यवैराग्य वाक्पाटवमुखाङ्कितः ।
शापानुग्रहशक्तोऽन्यो राघवेन्द्रान्न विद्यते ॥ १९ ॥
अज्ञानविस्मृतिभ्रान्ति संशयापस्मृतिक्षयाः ।
तन्द्राकम्पवचःकौण्ठ्य मुखा ये चेन्द्रियोद्भवाः ॥ २० ॥
दोषास्ते नाशमायान्ति राघवेन्द्रप्रसादतः । ' ।
श्रीराघवेन्द्राय नमः' इत्यष्टाक्षरमन्त्रतः ॥ २१ ॥
जपिताद्भावितान्नित्यमिष्टार्थाः स्यु
र्न संशयः । हन्तु नः कायजान् दोषा ।
नात्मात्मीयसमुद्भवान् सर्वानपि
पुमर्थांश्च ददातु गुरुरात्मवित् ॥ २२ ॥
इति कालत्रये नित्यं प्रार्थनां यः करोति सः
इहामुत्राप्तसर्वेष्टो मोदते नात्र संशयः ।
अगम्यमहिमा लोके राघवेन्द्रो महायशाः ॥ २३ ॥
श्रीमध्वमतदुग्धाब्धि चन्द्रोऽवतु सदाऽनघः ।
सर्वयात्राफलावाप्त्यै यथाशक्ति प्रदक्षिणम् ॥ २४ ॥
करोमि तव सिद्धस्य वृन्दावनगतं जलम् ।
शिरसा धारयाम्यद्य सर्वतीर्थफलाप्तये ॥ २५ ॥
सर्वाभीष्टार्थसिद्ध्यर्थं नमस्कारं करोम्यहम् ।
तव सङ्कीर्तनं वेद शास्त्रार्थज्ञानसिद्धये ॥ २६ ॥
संसारेऽक्षयसागरे प्रकृतितोऽगाधे सदा ।
दुस्तरे सर्वावद्यज लग्रहैरनुपमैः ॥ २७ ॥
कामादिभङ्गाकुले । ना नाविभ्रमदुर्भ्रमेऽमि ।
तभयस्तोमादिफेनो त्कटे दुःखोत्कृष्टविषे ॥ २८ ॥
समुद्धर गुरो मा म ग्नरूपं सदा राघवे ।
न्द्रगुरुस्तोत्रं यः पठे द्भक्तिपूर्वकम् । तस्य ॥ २९ ॥
कुष्ठादिरोगाणां निवृ त्तिस्त्वरया भवेत् अन्धोऽ ।
पि दिव्यदृष्टिः स्यादेड मूकोऽपि वाक्पतिः । पूर्णायुः ॥ ३० ॥
पूर्णसम्पत्तिः स्तोत्रस्या स्य जपाद्भवेत् यः पिबे ।
ज्जलमेतेन स्तोत्रेणै वाभिमन्त्रितम् । तस्य कुक्षिगता ॥ ३१ ॥
दोषाः सर्वे नश्यन्ति त त्क्षणात् यद्वृन्दावनमा ।
साद्य पङ्गुः खञ्जोऽपि वा जनः। स्तोत्रेणानेन ॥ ३२ ॥
यः कुर्यात् प्रदक्षिणन मस्कृतीः स जङ्घालो भ ।
वेदेव गुरुराजप्र सादतः । सोमसूर्योपरागे ॥ ३३ ॥
च पुष्यार्कादिसमाग मे योऽनुत्तममिदं स्तो ।
त्रमष्टोत्तरशतं ज पेत् ॥ ३४ ॥
भूतप्रेतपिशाचादि पीडा तस्य न जायते ।
एतत् स्तोत्रं समुच्चार्य गुरोर्वृन्दावनान्तिके । दीपसंयोजनात् ॥ ३५ ॥
ज्ञानं पुत्रलाभो भवे द् ध्रुवम् परवादिजयो ।
दिव्यज्ञानभक्त्यादिव र्धनम् । सर्वाभीष्टप्रवृद्धिः ॥ ३६ ॥
स्यान्नात्र कार्या विचार णा राजचोरमहाव्या ।
घ्रसर्पनक्रादिपीड नम् । न जायतेऽस्य ॥ ३७ ॥
स्तोत्रस्य प्रभावान्नात्र संशयः यो भक्त्या गुरु ।
राघवेन्द्रचरणद्व न्द्वं स्मरन् यः पठेत् स्तोत्रं ॥ ३८ ॥
दिव्यमिदं सदा न हि भवेत् तस्यासुखं किञ्च ।
न । किन्त्विष्टार्थसमृद्धि रेव ॥ ३९ ॥
कमलानाथप्रसादो दयात् कीर्तिर्दिग्विदिता ।
विभूतिरतुला' साक्षी हयास्योऽत्र हि ' ॥ ४० ॥
इति श्रीराघवेन्द्रार्यगुरुराजप्रसादतः ।
कृतं स्तोत्रमिदं पुण्यं श्रीमद्भिर्ह्यप्पणाभिधैः ।
पूज्याय राघवेन्द्राय सत्यधर्मरताय च ॥ ४१ ॥
भजतां कल्पवृक्षाय नमतां कामधेनवे ।
दुर्वादिध्वान्तरवये वैष्णवेन्दीवरेन्दवे ॥ ४२ ॥
श्रीराघवेन्द्रगुरवे नमोऽत्यन्तदयालवे
॥ इति श्रीमदप्पणाचार्यविरचितं श्रीराघवेन्द्रस्तोत्रम् ॥