अथ श्रीरघूत्तमगुरुस्तोत्रम् गम्भीराशयगुम्भस म्भृतवचःसन्दर्भग । र्भोल्लसट्टीकाभावविबोधनाय जगतां ॥ १ ॥ यस्यावतारोऽजनि तत्तादृक्षदुरन्तसन्त- ततपःसन्तानसन्तो षितश्रीकान्तं सुगुणं ॥ २ ॥ रघूत्तमगुरुं वन्दे परं देशिकम् सच्छास्त्रा । मलभावबोधकिर णैः संवर्धयन् मध्वसत्- ॥ ३ ॥ सिद्धान्ताब्धिमनन्तशि ष्यकुमुदव्रातं विका । सं नयन् । उद्भूतो रघु वर्यतीर्थजलधेस्तापत्रयं ॥ ४ ॥ त्रासयन् यस्तं नौमि र घूत्तमाख्यशशिनं श्री । विष्णुपादाश्रयमुद्यन्मार्तण्डसङ्काशं ॥ ५ ॥ दण्डमालाकमण्डलून् । धरं कौपीनसूत्रं च । सीताराघवमानस म् श्रीनिवासेन वन्द्याङ्घ्रि ॥ ६ ॥ तुलसीदामभूषणम् । ध्यायेद्रघूत्तमगुरुं । सर्वसौख्यप्रदं नृणा म् रघूत्तमगुरुं नौमि ॥ ७ ॥ शान्त्यादिगुणमण्डितम् । रघूत्तमपदद्वन्द्व । कञ्जभृङ्गायितान्तर म् रघूत्तमगुरुं वन्दे ॥ ८ ॥ रघूत्तमपदार्चकम् । गाम्भीर्येणार्थबाहुल्य । टीकातात्पर्यबोधक म् भावबोधकृतं नौमि ॥ ९ ॥ भावभावितभावुकम् । भावभा जं भावजादिपरीभावपरा । यणम् सन्यायविवृतेष्टीकाशे षसम्पूर्णकारिणम् ॥ १० ॥ । टीकां दृष्ट्वा पेटिकानां । निचयं च चकार यः प्रमेयमणिमालानां ॥ ११ ॥ स्थापनाय महामतिः यच्छिष्यशिष्यशिष्याद्या । टिप्पण्याचार्यसंज्ञिताः । तमलं भावबोधार्यं ॥ १२ ॥ भूयो भूयो नमाम्यह म् शुकेन शान्त्यादिषु वा । ङ्मयेषु व्यासेन धैर्येऽ म्बुधिनोपमेयम् ॥ १३ ॥ मनोजजित्यां मनसां हि पत्या रघूत्तमाख्यं स्व गुरुं नमामि राम राम तव पादपङ्कजं चि । न्तयामि भवबन्धमुक्तये । वन्दितं सुरनरे न्द्रमौलिभिर्ध्यायते मनसि योगिभिः सदा ॥ १४ ॥ पिनाकिनीरसञ्जुष्ट देशे वासमनोरमम् । पिनाकिपूज्यश्रीमध्व शास्त्रवार्धिनिशाकरम् ॥ १५ ॥ पञ्चकैर्भावबोधाख्यै र्ग्रन्थैः पञ्च लसन्मुखैः । तत्त्वविज्ञापकैः स्वाना मुपमेयं पिनाकिना ॥ १६ ॥ गाम्भीर्ये सर्वदुर्वादि गिरिपक्षविदारणे । विषयेषु विरागित्वे चोपमेयं पिनाकिना ॥ १७ ॥ धरणे भगवन्मूर्ते र्भरणे भक्तसन्ततेः । विना विना चोपमेयं मेयं तत्त्वप्रकाशने ॥ १८ ॥ गुरुत्वेऽखिललोकानां प्रदानेऽभीष्टसन्ततेः । शिष्येभ्यस्तत्त्वविज्ञान प्रदाने परमं गुरुम् ॥ १९ ॥ सदाररामपादाब्ज सदारतिसुधाकरम् । सदाऽरिभेदने विष्णु गदारिसदृशं सदा ॥ २० ॥ रघुनाथार्यपाण्युत्थ रघुवर्यकरोदित । म् रघुनाथाङ्घ्रिसद्भक्तौ रघुनाथानुजायितम् ॥ २१ ॥ वेदेशार्चितपादाब्जं वेदेशाङ्ख्यब्जपूजकम् । रघूत्तमगुरुं वन्दे रघूत्तमपदार्चकम् ॥ २२ ॥ रघूत्तमगुरुस्तोत्र स्याष्टकं यः पठेन्नरः । रघूत्तमप्रसादाच्च स सर्वाभीष्टभाग्भवेत् ॥ २३ ॥ यद्वृन्दावनपूर्वतः फलवती धात्री जग । त्पावनी याम्यायां तु पि नाकिनी चलदलो ॥ २४ ॥ मूर्तित्रयाधिष्ठितः । वा रुण्यां दिशि वामतः प्र । तिकृतौ छायाकृता ति न्त्रिणी तद्वृन्दावनमध्यगो ॥ २५ ॥ गुरुवरो भूयात् स नः श्रेयसे प्रणमत्कामधेनुं च भजत्सु । रतरूपमम् । श्रीभावबोधकृ त्पादचिन्तामणिमुपास्महे ॥ २६ ॥ ॥ इति श्रीरघूत्तमगुरुस्तोत्रम् ।