अथ गोसावित्रीस्तोत्रम् नारायणं नमस्कृत्य देवीं त्रिभुवनेश्वरीम् । गोसावित्रीं प्रवक्ष्यामि व्यासेनोक्तां सनातनीम् ॥ १ ॥ यस्य श्रवणमात्रेण सर्वपापैः प्रमुच्यते । गवां निश्वसितं वेदाः सषडङ्गपदक्रमाः ॥ २ ॥ शिक्षा व्याकरणं छन्दो निरुक्तं ज्यौतिषं तथा । एतासामग्रशृङ्गेषु इन्द्रविष्णू स्वयं स्थितौ ॥ ३ ॥ शिरो ब्रह्मा गुरुः स्कन्धे ललाटे गोवृषध्वजः । कर्णयोरश्विनौ देवौ चक्षुषोः शशिभास्करौ ॥ ४ ॥ दन्तेषु मरुतो देवा जिह्वायां च सरस्वती । कण्ठे च वरुणो देवो हृदये हव्यवाहनः ॥ ५ ॥ उदरे पृथिवी देवी सशैलवनकानना । ककुदि द्यौः सनक्षत्रा पृष्ठे वैवस्वतो यमः ॥ ६ ॥ ऊर्वोस्तु वसवो देवा वायुर्जङ्घे समाश्रितः । आदित्यस्त्वाश्रितो वाले साध्याः सर्वाङ्गसन्धिषु ॥ ७ ॥ अपाने सर्वतीर्थानि गोमूत्रे जाह्नवी स्वयम् । इष्टात्तुष्टा महालक्ष्मी र्गोमये संस्थिता सदा ॥ ८ ॥ नासिकायां च श्रीदेवी ज्येष्ठा वसति मानवी । चत्वारः सागराः पूर्णा गवां ह्येव पयोधरे ॥ ९ ॥ खुरमध्येषु गन्धर्वाः खुराग्रे पन्नगाः श्रिताः । खुराणां पश्चिमे भागे ह्यप्सराणां गणाः स्मृताः ॥ १० ॥ श्रोणीतटेषु पितरो रोमलाङ्गूलमाश्रिताः । ऋषयो रोमकूपेषु चर्मण्येव प्रजापतिः ॥ ११ ॥ सर्वा विष्णुमया गावः तासां गोप्ता हि केशवः । हुङ्कारे चतुरो वेदाः हुंशब्दे च प्रजापतिः ॥ १२ ॥ गवां दृष्ट्वा नमस्कृत्य कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् । प्रदक्षिणीकृता तेन सप्तद्वीपा वसुन्धरा ॥ १३ ॥ कामदोग्ध्री स्वयं काम दोग्धा सन्निहिता मता । गोग्रासस्य विशेषोऽस्ति हस्तसम्पूर्णमात्रतः ॥ १४ ॥ शतब्राह्मणभुक्तेन सममाहुर्युधिष्ठिर । य इदं पठते नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः ॥ १५ ॥ ब्राह्मणो लभते विद्यां क्षत्रियो राज्यमामुयात् । वैश्यश्च पशुमान् स स्या त् शूद्रश्च सुखमाप्नुयात् ॥ १६ ॥ गर्भिणी जनयेत् पुत्रं कन्या भर्तारमाप्नुयात् । सायं प्रातस्तु पठतां शान्तिः स्वस्त्ययनं महत् ॥ १७ ॥ अहोरात्रकृतैः पापै स्तत्क्षणात् परिमुच्यते । फलं तु गोसहस्रस्य इत्युक्तं ब्रह्मणा पुरा ॥ १८ ॥ ॥ इति श्रीमन्महाभारते भीष्मयुधिष्ठिरसंवादे गोसावित्रीस्तोत्रम् ॥