अथ कृष्णाष्टकम् पालयाच्युत पालयाजित पाल य कमलालय । लीलया धृतभू । धराम्बुरुहोदर स्वजनोदर मध्वमानसपद्मभानुसमं ॥ १ ॥ स्मरप्रतिमं स्मर । स्निग्धनिर्मलशीत कान्तिलसन्मुखं करुणोन्मुखम् । हृद्यक । म्बुसमानकन्धरमक्षयं दुरितक्ष यं स्निग्धसंस्तुतरूप्यपीठकृतालयं ॥ २ ॥ हरिमालयम् अङ्गदादिसुशो भिपाणियुगेन सङ्घभितैन । सं तुङ्गमाल्यमणीन्द्रहारस रोरसं खलनीरसम् ॥ ३ ॥ मङ्गलप्रदमन्थदामविराजि तं भजताजितं तं गृणे वररू । प्यपीठकृतालयं हरिमालय म् पीनरम्यतनूदरं भज हे ॥ ४ ॥ मनः शुभ हे मनः स्वानुभाव निदर्शनाय दिशन्तमर्थिसु । शन्तमम् । आनतोऽस्मि निजार्जुन प्रियसाधकं खलबाधकं ॥ ५ ॥ हीनतोज्झितरूप्यपीठकृतालयं हरि मालयम् हैमकिङ्किणिमालिकारशनाञ्चि । तं तमवञ्चितं कम्रकाञ्चनवस्त्रचित्र कटिं नम्रनागकरोपमोरुमनामयं ॥ ६ ॥ शुभधीमयं घनप्रभया घ नम् । नौम्यहं वररूप्यपीठकृ । तालयं हरिमालयम् वृत्तजा नुमनोज्ञजङ्घममोहदं ॥ ७ ॥ परमोहदं रत्नकल्पनख त्विषा हृतहृत्तमस्ततिमुत्त । मम् । प्रत्यहं रचितार्चनं रम या स्वयाऽऽगतया स्वयं चित्त चिन्तय ॥ ८ ॥ रूप्यपीठकृतालयं हरिमाल यम् चारुपादसरोजयुग्मरुचाऽ । मरोच्चयचामरो- दारमूर्धज भानुमण्डलरञ्जकं कलिभञ्जकम् ॥ ९ ॥ वीरतोचितभूषणं वरनूपुरं स्व तनूपुरं धारयात्मनि रूप्यपीठकृ । तालयं हरिमालयम् शुष्कवादिमनोऽ तिदूरतरागमोत्सवदागमं ॥ १० ॥ सत्कवीन्द्रवचोविला समहोदयं महितो । दयम् । लक्षयामि यती श्वरैः कृतपूजनं गुणभाजनं ॥ ११ ॥ धिक्कृतोपमरूप्यपीठकृतालयं ह रिमालयम् नारदप्रियमाविशाम्बुरु । हेक्षणं निजरक्षणं तारकोपमचा रुदीपचयान्तरे गतचिन्त रे ॥ १२ ॥ धीर मानस पूर्णचन्द्रसमान मच्युतमानम द्वारकोपमरू । प्यपीठकृतालयं हरिमालय म् रूप्यपीठकृतालयस्य हरेः प्रियं ॥ १३ ॥ दुरिताप्रियं तत्पदार्चकवादिराजय तीरितं गुणपूरितम् । गोप्यमष्टकमेत । दुच्चमुदे ममास्त्विह निर्मम प्राप्य शुद्ध फलाय तत्र सुकोमलं हृतधीमलम् ॥ १४ ॥ ॥ इति श्रीवादिराजतीर्थविरचितं कृष्णाष्टकम् ॥